شمارهٔ ۳۰
از یار نیاز ندیده کسیجز عشوه و ناز ندیده کسی
گویند بسوز و بساز ولیاین سوز و گداز ندیده کسی
یک ساعت جور ترا بر مندر عمر دراز ندیده کسی
باز آگه اینهمه دوری رااز محرم راز ندیده کسی
جز لطف و نوازش دلجوئیاز بنده نواز ندیده کسی
این شور و نوای عراقی رادر ملک حجاز ندیده کسی
جز از لب مفتقرت هرگزاین نغمه و ساز ندیده کسی