شمارهٔ ۲۹
تا گوهر عشق اندوختهامچشم از همه عالم دوختهام
تا با غم عشق تو ساختهامهمواره سراپا سوختهام
تا سینۀ من سینای غم استچون نخلهٔ طور افروختهام
از دفتر عشق تو روز نخستدیباچهٔ غم آموختهام
با شور غمت سودا زدهامنقد دل و دین بفروختهام
هرکس به دلآرامی دلشادمن مفتقر دلسوختهام