شمارهٔ ۲۶

وزن: مستفعلتن مستفعلتنقافیه: ادمرا۷ بیت

گر باده دهد بر باد مرااز غم بکند آزاد مرا

آن دل که بود از باده خرابخوشتر ز هزار آباد مرا

ای شاخۀ شمشاد از غم توشادم چه نخواهی شاد مرا

ای شاه قلمرو دل چه خوشستبیداد ترا، فریاد مرا

سودای تو شیرۀ جان منستبا عشق تو مادر زاد مرا

بیمی نکنم از سیل فناگر بر کند از بنیاد مرا

من مفتقرم کاین شور و نواآن غنچۀ خندان داد مرا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق شاعر نسبت به عشق و زندگی است. شاعر می‌گوید که اگر از طرف معشوقش باده‌ای به او داده شود، احساس آزادی و شادی خواهد کرد و غم‌هایش از بین می‌رود. او به عشقش اشاره می‌کند که تنها با یاد آن دلی شاد و خرم می‌شود. همچنین، شاعر به زیبایی و دل‌انگیزی عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ ترسی از فنا و زوال ندارد، زیرا شور و شوق عشق او را زنده نگه می‌دارد. در نهایت، شاعر از زیبایی لحظه‌های شادابی که عشق به او داده، شگفت‌زده است.