شمارهٔ ۲۷
از نرگس مست تو مخمورمهر چند خرابم، معمورم
از لالهٔ روی تو میسوزمچون شمع، و ز سر تا پا نورم
از مهر تو سینا سینۀ مناز عشق تو چون شَجرِ طورم
عمری بگذشت به مستوریامروزه به عشق تو مشهورم
تا روز نشور نخواهد رفتسودای تو از سر پر شورم
با این همه نزدیکی چه کنمکز ساحت تو بسی دورم
از نیل نوال تو محرومموز بزم وصال تو مهجورم
لطفی کن و مفتقر خود رادریاب که زنده و در گورم