شمارهٔ ۲۳
ای داغ تو لالۀ باغ دلموی سوز تو نور چراغ دلم
ای ترا ز لطف تو گلشن جانوی تازه ز قهر تو داغ دلم
سرگشتۀ کوی تو شد دل منهرگز نروی بسراغ دلم
امید که هیچ مباد تهیاز بادۀ شوق ایاغ دلم
حقا که فراق تن و جانمخوشتر باشد ز فراغ دلم
این نامۀ شوق از مفتقر استیعنی که رسول بلاغ دلم