شمارهٔ ۱۴

قافیه: شباش۸ بیت

با نیک و بد دنیا خوش باشچون بادۀ صافی بیغش باش

بر خاک چو آب برم آراموز باد هوی نه چو آتش باش

از خلق زمانه کناره بگیریا با همگی بکشاکش باش

با مردم نادان کله مزنتسلیم کن و بز اخفش باش

از دیو طبیعت دوری کندیوانۀ یار پریوش باش

جمعیت خاطر اگر طلبیچون زلف نگار مشوش باش

گر نقش نگار همی جوئیاز اشک و سرشک منقش باش

چون مفتقر اندر کوی وفااز روی نیاز بلاکش باش

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر توصیه می‌شود که با خوبی‌ها و بدی‌های دنیا سازگار باش و مانند یک نوشیدنی صاف و بدون نقص، زندگی کن. نسبت به مشکلات و بدی‌های زندگی آرامش خود را حفظ کن و از آتش خشم و هیجانات دوری کن. از مردم زمانه فاصله بگیر یا در صورت نیاز، با آن‌ها در تعامل باش. با نادانان بحث نکن و بهتر است به آن‌ها بی‌توجهی کنی. از طبیعت خبیث دوری کن و عاشق یار زیبایت باش. اگر به دنبال دلخوشی هستی، باید به زندگی مانند مویی شل و پریشان نگاه کنی. اگر دنبال زیبایی هستی، آن را در اشک و غم خود پیدا کن. در نهایت، مانند یک نیازمند به عشق و وفا، زندگی کن و با تواضع با آن روبرو شو.