شمارهٔ ۱۳
هر کس خط و خال تو می جویدجز خطۀ عشق نمی پوید
آندل که چو شمع بود روشنجز لالۀ عشق نمی بوید
آری ز زمین دل عاشقجز مهر گیاه نمی روید
هر کس که بسر دارد شوریجز از غم یار نمی موید
فرهاد لب شیرین دهنانشرطست که دست از جان شوید
جز مفتقر تو کسی خبریاز سنت عشق نمی گوید