شمارهٔ ۱۲۷
نیست در عالم ز من مسکین تریوز تو نیز ای دوست دل سنگین تری
گرچه روئین تن بتن روئین بودتو ز روئین تن بدل روئین تری
خسروی زیبد ترا در ملک حسنزانکه از شیرین بسی شیرین تری
نافۀ مشک ختا جستن خطا استتو بموی عنبرین مشکین تری
چشمۀ نوشم فراموشم شدهزانکه اندر کام ما نوشین تری
چیست چین با زلف چین در چین توزانکه از اقلیم چین پرچین تری
عذر گو ساقیّ سیمین ساق راتو ز سیمین ساقها سیمین تری
با قد و بالایش ای چرخ بلنداز زمین پست هم پائین تری
عشق با خون جگر آمیختهنیست از عاشق بخون رنگین تری
جان نثاری راه و رسم عاشقی استنیست از خود خواه بد آئین تری
هرکه بر آن روی زیبا دیده دوختنیست در عالم از او حق بین تری
مفتقر گر سر به چوگانش دهیتو ز هر گوی زری زرین تری