شمارهٔ ۹۵

۶ بیت

ز بس که شوق مرا برقرار نگذاردنشسته‌ام به سر راه یار نگذارد

چنان ز من گذرد سرگران، که طعنه غیرمرا به رهگذر انتظار نگذارد

به بزم یار ز اندیشه عتاب، مراخیال شکوهٔ بی‌اختیار نگذارد

هجوم شوق من از حد گذشت و می‌ترسمکه پای عهد ترا استوار نگذارد

ز گرامی‌اش غرضی غیر ازین نمی‌یابمکه خجلتم به سر رهگذار نگذارد

نهان گذشتن آن پرفریب، میلی رابه هیچ رهگذر امیّدوار نگذارد