شمارهٔ ۳۰۱
چنین به اهل وفا خشمگین چرا شدهایسگ توایم، به ما این چنین چرا شدهای
حدیث مدعیان گر نکردهای باوربه تازه بر سر بیداد و کین چرا شدهای
سر وفا چو نداری، چرا نمیگوییکه آفت دل و آشوب دین چرا شدهای
تو بر سر غضبی با من و درین فکرمکه رنجه از من اندوهگین چرا شدهای
اگر نه میل فراغت بود ترا میلیبه کنج غم، به اجل همنشین چرا شدهای