شمارهٔ ۲۷

۴ بیت

ساقی به جلوه آر، می همچو لاله راچون لاله برفروز جمال پیاله را

سر تا به پا چو نافه پر از مشک چین شودگر با کمند زلف بگیرد غزاله را

دل را کنی ز تیغ جفا گر ورق ورقبینی پر از حدیث وفا آن رساله را

بر خوان غم چو میلی‌ام از صبر تلخکاموز بیم جان فرو نبرم این نواله را