شمارهٔ ۲۵۰

۶ بیت

تا نیاید به میان حرف نهان من و توغیر در بزم نشیند به میان من و تو

تو نیایی ز حیا در سخن و من ز حجابتا چه سازند رقیبان ز زبان من و تو

چون ازین رشک نسوزم، که شنیدم ز رقیبگفت‌وگویی که گذشته‌ست میان من و تو

سوزم از رشک رقیبان تو با آنکه ز دورمی‌شوند از سر حسرت نگران من و تو

از تبسم دل قاصد نربایی زنهارکافتد از پرده برون، راز نهان من و تو

میلی آرد خبر یار به ما ای دل زارتا به این حیله کند رفع گمان من و تو