شمارهٔ ۲۴۸

۵ بیت

کو بخت کز برآمدن کام دل ازوگردم ز ناامیدی خود منفعل ازو

قاصد ز انفعال پیامم نمی‌بردبیند ز بس که در گله‌ام متصل ازو

با او چو همرهی کنم، از طعنه رقیباو منفعل ز من شود و من خجل ازو

دل دعوی محبت او بس که می‌کندشرم آیدم که شکوه کنم پیش دل ازو

باشد به رنگ میلی خونین کفن مرادستی به سر چو لاله و پایی به گل ازو