شمارهٔ ۱۵

۷ بیت

کدام بت شده رهزن دل چو سنگ تراکه آفتاب محبت، شکسته رنگ ترا

شد از عتاب تو افزون، امیدواری غیرزبس که مصلحت آمیز دید جنگ ترا

درآمدی و ندارم چو باد گستاخیکه همچو گل بگشایم قبای تنگ ترا

ز ننگ غیر، دلم جان سپرد و نام نبردزبس ملاحظه می کرد نام و ننگ ترا

کرشمه های تو از بس که هست نازآمیزنه آشتی تو داند کسی، نه جنگ ترا

دلم ز زخم تو آسوده است و می نالمکه غیر پی نبرد لذت خدنگ ترا

ز بس که میلی امیدوار، ساده دل استخیال مهر و وفا کرده ریو ورنگ ترا