شمارهٔ ۱۴۰

۶ بیت

باز دل چشم هوس در پی داغی داردباز پروانه ما رو به چراغی دارد

می‌رود بی‌سر و پا، سر به هوا، ناپرواباز شوریده‌دل، آشفته دماغی دارد

عمرها پای طلب داشت به دامان شکیبباز افتاده به راهیّ و سراغی دارد

شب ز سودای تو با داغ جنون دلگیرمکه درین خانه تاریک، چراغی دارد؟

هر که گردیده به طرف سر کویی خرسندنه سر سروو نه اندیشه باغی دارد

داده میلی ز جنون دامن ناموس ز دستزده بر عالم عرفان و فراغی دارد