شمارهٔ ۱۳۶
هر طرف از گرد حی با آه و واویلی نشدآگه از جان دادن مجنون سگ لیلی نشد
خار صحرای بلا از رهگذارش برنخاستتا روان از چشم مجنون هر طرف سیلی نشد
وه که لیلی را سوی مجنون، ز استغنای حسنبا وجود جذبه عشقی چنان، میلی نشد
آه کز تاثیر استغنای عشق پرغروررام شد آهو به مجنون و سگ لیلی نشد
سنگ چون بر سینه زد میلی، سپاه غم رسیدتا نزد شه کوسرزمی، صاحب خیلی نشد