شمارهٔ ۱۳۱

۵ بیت

پاره سازد غم تو رشته تدبیر امیدبگسلد زورگر کین تو زنجیر امید

بارها رهزن غم، قافله صبر مراکرده تاراج و شده باعث شبگیر امید

زان همی خیزدم از دل شرر نومیدیکه مرا آمده بر سنگ جفا تیر امید

می‌شوم زود تسلی و ز بس نومیدمنسزد دست وفای تو عنانگیر امید

میلی از صیدگه عشق بپرهیز که هستکمترین صید درین بادیه، نخجیر امید