شمارهٔ ۱۱۶

۸ بیت

آن نیست که دل به جا نشیندتا سر ننهد ز پا نشیند

رویی که ظهور حسن خواهددر منظر چشم ما نشیند

تیر تو نشسته در دل تنگجان گر برود، کجا نشیند

صد خانه شکافد و چو غنچهدر پرده به صد حیا نشیند

چون دیده پرد به بال شادیدل منتظر بلا نشیند

گفتیم ترا دعا و رفتیمتا غیر به مدعا نشیند

تا بار دگر کند جداییآید که دمی به ما نشیند

تو درد دلی تمام، میلیکس با چو تویی چرا نشیند