شمارهٔ ۵۶
خوشا روزی ز دنیا دربه در بمز جستجوی عالم بی اثر بم
شبان و روز نالان در بیابانحریف شب رو باد سحر بم
نفهمد هیچ کس نام و نشانماگر عاقل اگر آشفته سر بم
به هر مرزی دواند گرد و بادمبه هر جایی که خواهم خاک سر بم
به چشم تر گذارم آستین راگهی بی مادر و گه بی پدر بم
چراغی در دلم گیرد فروغیکه از روشن دلی یار فنر بم
گهی شادان، گهی خندان شب و روزگهی نالان، گهی خونین جگر بم
ز صهبایی چنان دیوانه گردمکه از غوغای محشر بی خبر بم
نمی دانم چه سازم تا بسوزمکزین بود و نبودم خود به در بم
مگر نالان به روز آرم شبی رابه زاری دست و دامان سحر بم
«وفایی» را نمی دانم علاجیمگر سر تا قدم غرق نظر بم