شمارهٔ ۵۵

۵ بیت

جانا شب دوش مرغکی غالیه فاماز بهر وفایی چه خوش افتاده به دام

یک پشت، دو هفت گردن و یازده رودو چار سر و دو شش قدم و هفت اندام

دو شهپر و سیزده دم و شش منقارنه ناخن هم چو خنجر و شازده نام

سه اختر و یک پاره مه و چار هلالبا پنج در و ده صدفش، بود به کام

ای دوست! اگر این مرغ تو دانستی چیستاین مرغ «وفایی» ز وفا باد حرام