شمارهٔ ۵۴

۸ بیت

ای شکر اگر وانرسی خال مگسزین جور که می کنی نداری غم کس

از مهر تو من هم ز تف کوره ی دلبرقی بفروزم نه تو مانی نه مگس

ای خواجه دگر شکر فشانی نکنیطوطی نرهد ز دام این فکر و هوس

از مهر تو من هم به غراب آمیزمدر هم شکنم هم سر و هم پای قفس

محمل کش اگر چنین برانی شب و روزبی چاره ی پیاده نشود قافله رس

از قهر تو من هم زدل آهی بکشمکز نای شتر برآید آواز جرس

ای دوست اگر راه «وفایی» ندهیتا بوسه زند بر قدمت یک دو نفس

از قهر تو من هم به خرابات روممی گیرم دف و به نای و نی پیچم و بس