شمارهٔ ۵۲

۶ بیت

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازینصد بار اگر نماز و گر روزه بود

دورم مفکن ز دلستان بهر خدااز بحر مگو که آب در کوزه بود

گر جان بدهم ز روی دلبر نظریاین بس که مرا ز دور دریوزه بود

ترسا بچه انجیل به من درس دهدسودای زیارت که به جلعوزه بود

تنها نه «وفایی» به پری دلداده استکز هر طرفش هزار دل سوزه بود

در مذهب خود قلندران می گویندصد پای بس است اگر یک موزه بود