شمارهٔ ۳۱

۷ بیت

ای بت چین ای بلای جان خط و خالتداد ز بیداد پادشاه جمالت

من چه دهم شرح غصهٔ شب هجرانای من و هجران فدای روز وصالت

بس که ز مهر رخ تو ناله کشیدمکاستم از غم چو ابروان هلالت

باورت ار نیست در فراق تو مردمشاهد ما حضرت جناب خیالت

بر من و بر دل به چشم لطف نگاهیای من و دل فدای چشم غزالت

سوخت مرا آتش فراق تو مگذاردست من و دامن جناب وصالت

کشتن عاشق اگر مراد تو باشدخون «وفایی» هزار بار حلالت