شمارهٔ ۹۲

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ور۱۱ بیت

ایجمال تو در جهان مشهورلیکن از چشم انس و جان مستور

نور رویت بدید ها نزدیکلیکن از دیدنش نظر ها دور

غیر گرمی کجا کند ادراکز آفتاب منیر تابان کور

گرچه باشد عیان چه شاید دیدقرص خورشید را بدیده مور

هم بتو میتوان ترا دیدنبل توئی ناظر و توئی منظور

مدتی این گمان همیبردمکه منم ذاکر و تویی مذکور

شد یقینم کنون که غیر توستذاکر و ذکر و شاکر و مشکور

مهر رویت چو تافت بر عالمیافت ذرّات کاینات ظهور

گشت پیدا از عکس زلف و رختدر جهان کفر و دین و ظلمت و نور

لب شیرین او چشم فتانتدر زمانه فکنده متنه و شور

مغربی را مدام تز لب و چشمدر جهان مست دارد و مخمور

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی معشوق است که در جهان شناخته شده، اما از چشم جان و روح مردم پنهان است. با وجود اینکه نور صورتش نزدیک است، دیدن او برای بسیاری دشوار است. شاعر بیان می‌کند که تنها عشق و جذبه معشوق است که می‌تواند فرد را به درک واقعی از او برساند. او از این باور رنج می‌برد که خود را الوهیت می‌داند و معشوق را در مقام ذکر می‌کند، اما در نهایت پی می‌برد که تنها معشوق است که وجود هر چیزی را در جهان روشن می‌کند. زیبایی و مهر معشوق بر تمام عالم تأثیرگذار است و در دل‌ها شور ایجاد می‌کند. شاعر با تصویری زیبا از معشوق، به تأثیر و نفوذ او در زندگی انسان‌ها اشاره می‌کند.