شمارهٔ ۴۸

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ابمناست۸ بیت

ریخت خونم که این شراب من استسوخت جانم که این کباب من است

چونکه چشمش خراب و مستم دیدگفت کاین بیخود و خراب من است

چونکه در بوته غمم بگداختگفت در زیر لب که آب من است

چون در آن آب روی خود را دیدگفت کاین عکس آفتاب من است

کرد با عکس روی خویش خطابیعنی این مظهرخطاب من است

گفت با تو عتاب ها دارمگر ترا طاقت عتاب من است

آنچه پرسی ازو جواب شنیدگفت سایل که این جواب من است

مهر رویش بمغربی میگفتپرتو ذات تو حجاب من است

خلاصه

هوش مصنوعی: غزل حاکی از عشق و دلدادگی عمیق شاعر است. شاعر از احساسات خویش نسبت به معشوق سخن می‌گوید و به توصیف حالت‌های روحی و جسمی خود در برابر محبوب می‌پردازد. او خون و جان خود را به شراب و کباب تشبیه می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه معشوق با نگاهش او را مجذوب و خراب کرده است. شاعر به زیبایی و تأثیر عمیق محبوب بر روح و وجود خود اشاره می‌کند و احساس عتاب و درگیری درونی‌اش را بیان می‌دارد. در نهایت، شاعر عشق خود را همچون نوری می‌بیند که ابهت و عظمت معشوق را نمی‌توان پنهان کرد.