شمارهٔ ۴۷

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: بیانتهاست۷ بیت

دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست

در سر زلفش ندانم دل کجا افتاده استتا کدامین موی دارد موی او بی انتهاست

هر کسی را هست راهی سوی او در هر نفسراها در هر نفس زانسوی او بی انتهاست

ره بکویش هر که برد از وی برون ناید دگرچون برون آید دگر چون کوی او بی انتهاست

بهر هر دل هر طرف مهراب دیگر مینهدابروش زان قبله ابروی وی بی انتهاست

طاقت نیروی بازویش کجا دارد دلمزانکه دل بیطاقت و نیروی او بی انتهاست

مغربی را کوی دل اندر خم چوگان اوستعرصه میدان برای کوی او بی انتهاست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی، جذابیت و جذبه دل‌انگیز یک معشوق می‌پردازد. شاعر به پیچ و تاب موهای معشوق اشاره می‌کند و آن را بی‌پایان می‌داند. او از حیرت در مورد محل دل خود، که در زلف معشوق گم شده، سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هر عشقی راهی به سوی او می‌یابد. شاعر معتقد است که یک‌بار که کسی به سوی این معشوق روی آورد، دیگر نمی‌تواند از آن دل بکند. همچنین، او به قمری ابرو اشاره می‌کند که مانند قبله‌ای است که به سوی آن توجه می‌شود. احساسات درونی و عشق را با ترکیب واژه‌هایی مانند طاقت و نیروی دل در تضاد قرار می‌دهد و از وسعت و پهناوری حس عشق و اشتیاق به معشوق سخن می‌گوید.