شمارهٔ ۱۹
ای از دو جهان نهان عیان کیستوی عین عیان پس این نهان کیست
آنکس که به صد هزار صورتهر لحظه همی شود عیان کیست
وانکس که به صد هزار جلوهبنمود جمال هر زمان کیست
گویی که نماهنم از دو عالمپیدا شده در یکان یکان کیست
گفتم که همیشه من خموشمگویا شده پس به هر زبان کیست
گفتی که ز جسم و جان برونمپوشیده لباس جسم و جان کیست
گفتی که نه اینم و نه آنمپس آنکه بود همین هم آن کیست
ای آنکه گرفته کرانهباللّه درین میان کیست
آنکس که همی کند تجلیاز حسن و جمال دلبران کیست
وانکس که نمود خود راوآشوب فکنده در جهان کیست
ای آنکه تو مانده در کمالیناکرده یقین که در کمان کیست
از دیده مغربی نهان شووز دیده ی او ببین عیان کیست