شمارهٔ ۱۸۰
شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي
ز چشم مست و خرابت مدام مست و خرابمولیس نَشوَةَ في الحبِّ من کُؤُوس سُقاتي
چو از جمیع جهات است جلوهگاه تو چشمملقد جلوتَ علی عینِ من جمیع جهاتي
و کیف تُشبه حُسناً بک المِلاحُ جمیعاًملاح و ملح اُجاجی تويی که عین فراتی
به حُسن و خُلق و شمایل به هیچ خلق نمانیکه بس حمیدهخصالی و بیجمیلصفاتی
نه هجر توست هلاکم؛ ز وصل توست نجاتمرأيتُ فيه هلاکي وجدتُ فیه نجاتي
به عزم کعبهٔ کویَت؛ برای دیدن رویتقطعتُ وصلَ ثِقاتي؛ دخلتُ فی الفلواتي
دخلتُ تیه ظلامٍ لأجلِ وصلک حباًکه همچو چشمه حیوان نهفته در ظلماتی