شمارهٔ ۱۷

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ات۹ بیت

ای صفاتت حجاب چهره ذاتذات پاکت ظهور بخش صفات

آفتاب رخت چو تابان گشتمنهدم شد ز نور او ظلمات

لب تو بر جهان مرده دمیدنفسی زان بیافت حیات

آنجهان در خروش و جوش آمدپیش مهر رخ تو چون ذرّات

عالمی را چو نفی بود عدملب جانبخش تو نمود اثبات

جنبش از توست جمله عالم راورنه دارد عدم سکَون و ثبات

از چه شد عالمِ فقیر غنیگر نکردی برون ز گنج ذکوات

وانچه او آدمش همی دانندنسخه عالم است و مظهر ذات

مغربی آنچه عالمش خوانندعکس رخسار تست در مرآت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف صفات الهی و تاثیر آن بر جهان می‌پردازد. او بر این باور است که صفات خداوند، نشان‌دهنده ذات پاک او هستند و نور این ذات، تاریکی‌ها را از بین می‌برد. لبان حضرت، حیات و زندگی را به جهان مرده دمیده و وجودش باعث جنبش و تکاپوی جهان شده است. اگر عالم وجود دارد، به‌دلیل رحمت و بخشش الهی است که از گنجینه‌های وجود خداوند جاری می‌شود. در نهایت، عالم به عنوان تجلی ذات الهی توصیف می‌شود که تصویرش در آینه‌ وجود نمایان است.