شمارهٔ ۱۴۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اندممزن۹ بیت

پیش و قد ریش از سر و گلستان دم مزندر تماشای بهار و باغ و بستان دم مزن

چون دل دیوانه در زنجیر زلف دلبر استحلقه زنجیر آن مجنون بجنبان دم مزن

ایدل سرگشته و حیران بدان زلف و رخشهمچنان میباش سر گردان و حیران دم مزن

با لب میگون و روی خوب و زلف دلکششاز شراب و شاهد و شمع و شبستان دم مزن

جان ندارد قیمتی بسیار از جان وا مگوگرچه جان درباختی در راه جانان دم مزن

کفر و ایمانرا به پیش زلف و رویش کن رهاپیش زلف و روی او از کفر و ایمان دم مزن

چونکه با او می نیازی بودن از وصلش مگوچونکه بی او هم نمیبازی ز هجران دم مزن

وصف کفر زلف او در پیش روی او مگوهیچ از آن کافر به پیش این مسلمان دم مزن

روی خوبان چونکه حسن روی اورا مظهر استپیش حسن روی او از روی خوبان دم مزن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که صحبت کردن درباره‌ی چیزهای دیگر در مقایسه با جذابیت او بی‌معناست. شاعر می‌گوید وقتی دل در زنجیر عشق اوست، نباید از احساسات خود صحبت کرد یا از مسائلی مثل کفر و ایمان سخن گفت. او تأکید می‌کند که در عشق واقعی، نیازی به بیان الفاظ ندارد و باید فقط به زیبایی معشوق و عشق به او توجه کرد. در نهایت، هیچ زیبایی‌ای نمی‌تواند با زیبایی او مقایسه شود و نباید به دنبال وصف دیگران بود.