شمارهٔ ۸۸۵
چشم فسونگر تو که داد فسون دهددانا زمام عقل به دست جنون دهد
خونابه می خورم ز غم و گریه می کنمآری، شراب گوهر هر کس برون دهد
غم در دل و جگر خورد ار وی بدان بودهر کو نهال را بدل آب خون دهد
مست نشاط و عیش کجا گردد آدمی؟دور فلک چو باده به جامش نگون دهد
گفتی برون مده غم خود، چون نهان کنم؟چون رنگ رخ گواهی حال درون دهد
اجرای جور می کنمت بر خود، ای عجبشیشه فروش سنگ به دیوانه چون دهد
خسرو ز بهر آنکه خورد سنگ بر درتخود را میان حلقه طفلان زبون دهد