شمارهٔ ۵۶۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اهیبراید۷ بیت

به سالی کی چنین ماهی برآید؟وگر آید، ز چه گاهی برآید

ز رخسارش ز حسن جعد مشکینکجا از تیره شب ماهی برآید؟

اگر آیینه حسن است روشنبگیرد زنگ، اگر آهی برآید

بسا خرمن که در یکدم بسوزداز آن آتش که ناگاهی برآید

همه شب تا سحر بیدار باشمبود کان مه سحرگاهی برآید

گدایی گر به کویی دل فروشدکه از جان بگذرد، شاهی برآید

عجب نبود در آن میخانه خسروگر از پیکار گمراهی برآید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بهار و بازشدن درهای زیبایی و عشق اشاره دارد. شاعر به زیبایی و جذابیت چهره‌ای خاص اشاره می‌کند که مانند ماه در شب تاریک می‌درخشد. او از این می‌گوید که ممکن است زیبایی ناگهانی و غیرمنتظره‌ای رخ دهد که قلب‌ها را می‌سوزاند و بسیاری از شب‌ها را بیدار نگه می‌دارد. همچنین به گدایی و عشق در کوی محبوبی اشاره می‌شود که ممکن است از جان هم بگذرد. در نهایت، شاعر به احتمال بروز حوادث ناگهانی در مکان‌های میخوارگی و عشق اشاره می‌کند که می‌توانند دل‌ها را مجذوب کنند.