شمارهٔ ۱۹۸۴

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: لمن۵ بیت

ای به هر موی شده بسته زلف دل منوی به هر کوی شده در طلبت منزل من

این چنین در هم و پیچان ز چه گشته ست دلمسایه زلف تو افتاد مگر در دل من

کارم از شکل سر زلف تو مشکل شده استمشکل امروز که بگشاید ازو مشکل من

لب تو آب حیات ست و خطت ظلمت شبجز همه تنگی و تاریکی ازو حاصل من

خسرو بی خبرم تا به غمت افتادمخبرت هست ازین واقعه مشکل من

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق عمیق و دردناک شاعر به محبوبش است. او در ابیات به زیبایی و گیرایی موی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش به خاطر عشق او پریشان و درهم شده است. همچنین از سختی‌های عشق و احساسات متناقضی که در دل دارد، صحبت می‌کند. شاعر به لب عاشقش که همچون آب حیات است و خط او که تیرگی شب را تداعی می‌کند، اشاره کرده و به نوعی دردی را که بر اثر این عشق متحمل شده، بیان می‌کند. در انتها هم از غم و فقدان محبوبش سخن می‌گوید و به این نکته می‌پردازد که آیا محبوب از حال او باخبر است یا نه.