شمارهٔ ۱۹۳۴

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)قافیه: می۷ بیت

بهر گشاد عالمی بگشا ز زلف خود خمیدر پیچ پیچ زلف تو پوشیده شد چون عالمی

دلهاست در زلفت اگر شانه کنی آهسته ترزیرا نباید ناگهانی خونی چکد از هر خمی

چند از خیالت هر شبی صبح دروغینم دمدای آفتاب راستی، از صادقی آخر دمی!

در هم شده نام ترا می گریم و جانم به لبیک خنده تو بس بود شربت برای درهمی

با خویش گویم راز تو، بس سوزم و دم در کشمرشک آیدم کاندر غمت انباز گردد محرمی

غمهات آرد پی به دل، گر بگسلد آن سلک غمپیوندم از خون جگر بنهم غمی را بر غمی

خسرو گرفتار تو و چون هست چشمت ناتوانگرد سرت آزاد کن بیچاره مرغی پر کمی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و شاعر از زلف‌های معشوق به عنوان عالمی پنهان یاد می‌کند. شاعر به نرمی و احتیاط در دل‌دادن و دل‌گرفتن تاکید دارد و می‌گوید که نباید به یک باره احساساتی را برانگیخت که ممکن است باعث درد و خون‌ریزی شود. او از احساسات شدیدش نسبت به معشوق شکایت می‌کند و به تصویری از عشق و غم دچار می‌شود. در نهایت، شاعر خود را در پیچیدگی‌های این عشق و غم گرفتار می‌بیند و از شدت احساساتش ابراز ناراحتی می‌کند.