شمارهٔ ۱۹۳۲

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: انی۸ بیت

ای فتنه ز چشم تو نشانیبالای تو آفت جهانی

مویی ست به زلف تو که صد باربر باد بداد خان و مانی

من با تو به جز نظر ندارمحاشا که به بد بری گمانی

بوسی هوسم کند، ولیکنخشنود نمی شوی به جانی

گر لب نبود، کم از حدیثیور دل ندهی، کم از زبانی

گر می کشدم رقیب بدخویبگذار سگی و استخوانی

ای زلف درو مپیچ زنهارکآزرده شود چنان میانی

دل گم کرده ست خسرو، آن کیستکز گمشدگان دهد نشانی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به طور کلی به موضوع عشق و احساسات عمیق مرتبط با آن پرداخته است. شاعر از زیبایی و جاذبه معشوقه خود سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که چگونه نگاه و حضور او تأثیر زیادی بر جهانیان دارد. او همچنین ابراز می‌کند که هیچ هدف دیگری جز نگریستن به معشوق ندارد و به دور از بدگمانی است. در عین حال، احساس می‌کند که حتی اگر عشق به بوسه و نزدیکی باشد، معشوقه از آن راضی نیست. در پایان، شاعر به تصویر زلف معشوقه اشاره می‌کند و نگران است که مبادا این زیبایی او را غمگین کند. او در نهایت به جستجوی دل گمشده و نشانی از آن اشاره می‌کند.