شمارهٔ ۱۹۲۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: مندادی۹ بیت

صبا زلف ترا گر دم ندادیگره بر کار من محکم ندادی

ور از درد دل ما بودی آگاهمشاطه گیسویت را خم ندادی

وگر در عقل گنجیدی خیالشورق بر دست نامحرم ندادی

حکیم ار عشق دانستی، خرد رانشان سوی بنی آدم ندادی

وگر عاشق به دست خویش بودیعنان دل به دست غم ندادی

وگر جاوید بودی ملک مقصودسلیمان دیو را خاتم ندادی

صبا هم دوزخی دانست ما راوگرنه سوز ما را دم ندادی

ستد جان و جوانی داد ما راچه می کردم، اگر آن هم ندادی

خلاصی دیدی ار خسرو ز زلفشگره ها را ز گریه نم ندادی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی احساسات و دردهای عاشقانه می‌پردازد. شاعر به صبا (باد) خطاب می‌کند و می‌گوید که اگر تو زلف معشوق را نمی‌چرخاندی و کاری برای او نمی‌کردی، حال و روز عاشق به این شکل نبود. او به داستان عشق و رنج‌هایی که به خاطر بی‌توجهی معشوق می‌کشد اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر عشق را می‌شناختی، ممکن بود نشانه‌ای به انسان‌ها نشان دهی. شاعر حسرت می‌خورد که اگر معشوق را می‌شناخت، شاید دلش را به راحتی نمی‌سپرد. در نهایت، او با تأکید بر رنج و آتش عشق، می‌پرسد که اگر صبا از این آتش آگاه بود، چرا کمکی نکرده است.