شمارهٔ ۱۹۲۱

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: دی۷ بیت

گر ماه تو از مشک تو آلوده نبودیزینسان دل من خسته و پالوده نبودی

ور زلف ترا شانه فراهم ننشاندییک، دل به سر کوی تو آسوده نبودی

زینگونه نخوردی غم تو خون دل ماگر غمزه خونخوار تو فرموده نبودی

ور نرگس مست تو خبر داشتی از ماخون خوردن ما بهر تو بیهوده نبردی

تا چند کشم زین دل خود کار جفاهاای کاش که این جان غم اندوده نبودی

آسوده دلی داشته ام، ای صنم، آن روزکاین داغ بتان بر دل گم بوده نبودی

خسرو که به دامان مژه رفت درت راافسوس که گر دامنش آلوده نبودی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به حسرت و اندوه عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر محبوب او از ویژگی‌های خاص خود (مانند بوی خوش و زیبایی) برخوردار نبود، دل او این‌گونه شکسته و آشفته نبود. او از غم و درد ناشی ازعشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که اگر محبوبش از احساسات او باخبر بود، او این‌گونه درد نمی‌کشید. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که ای کاش این درد و رنج را تجربه نمی‌کرد و به یاد روزهای آسودگی‌اش می‌افکند. این شعر به عمق احساسات و ارتباطات عاشقانه و عاطفی پرداخته و حسرت‌های ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد.