شمارهٔ ۱۸۷۵

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اماوبگوی۷ بیت

ای باد صبحگاه به من نام او بگویخوناب غیرتم به لب جام او بگوی

جان بو که خوش برآیدم امروز پیش اوچیزی دگر مگوی، همین نام او بگوی

بستان دعای سوخته ای، وز لبش مراآلوده کرشمه دشنام او بگوی

یار است یا خیال؟ نمی دانم اینقدرآن کیست در طواف بر آن بام او بگوی

شبها منم ز غمزه او غرق خون ناباین ماجرا به نرگس خودکام او بگوی

پیغام داد کز سر تیغت سر افگنمحاجت به تیغ نیست، به پیغام او بگوی

وامی ست جان خسرو از آن روی همچو مهگر ممکن است بر رخ گلفام او بگوی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعر معروف ایرانی اشاره به عشق و دلتنگی دارد. شاعر از باد صبحگاه درخواست می‌کند که نام معشوقش را به او بگوید و او را یادآوری کند. او احساس می‌کند که خون غیرتش به لب آمده و بی‌تابی می‌کند. شاعر از باد می‌خواهد که به معشوقش بگوید او در انتظار دیدار اوست و هیچ چیز دیگری نمی‌خواهد. همچنین، او می‌گوید که شب‌ها به خاطر غمزه معشوقش در رنج و عذاب است. او به طور کلی در حال بیان درد و عشقش برای معشوقش است و می‌خواهد پیغام‌هایی از طرف خودش به معشوق برساند.