شمارهٔ ۱۸۵۱

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابشناسی۸ بیت

گر تو رنج من مسکین گدا بشناسیجور از حد نبری، حد جفا بشناسی

من جز از تو نشناسم به حق خدمت توتو نه آنی که حق خدمت ما بشناسی

تو که از کبر و منی می نشناسی خود رامن مسکین گدا را کجا بشناسی

ز فراقت ز ضعیفی همه خلقم بشناختور تو بینی نه همانا که مرا بشناسی

بسته موی توام، ور به تنم در نگریموی در موی کنی فرق و مرا بشناسی

برده ای صد دل و زنهار که نیکو داریکه دلم زان همه دلها، صنما، بشناسی

از درون سوختگی دارد و از بیرون داغاین نشان بهر همان است که تا بشناسی

چون درون جگرم جای گرفتی زنهارچون بریزی نمکی از لب و جا بشناسی

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر به درد و رنج گوینده اشاره دارد که به عشق و فراق فکر می‌کند. او از محبوبش می‌خواهد که درد و رنج او را درک کند و از ظلم و بی‌وفایی دوری کند. گوینده خود را مسکینی می‌داند که تنها در خدمت محبوبش است و از او انتظار دارد که او نیز شناختی از او داشته باشد. او به دردی که درونش دارد اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که درک کند این درد ناشی از عشقش است. در کل، شعر حسرت و longing را به تصویر می‌کشد و تلاش گوینده برای جلب توجه و محبت محبوبش را بیان می‌کند.