شمارهٔ ۱۸۴۴

وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)قافیه: وری۸ بیت

ز نظر اگر چه دوری، شب و روز در حضوریز وصال شربتم ده که بسوختم ز دوری

منم و شبی و گشتی به خرابه‌های هجرانکه عظیم دور ماندم ز ولایتِ صبوری

چو به اختیارِ خاطر غمِ عشق برگزیدمز جفا هر آنچه آید بکَشیم از ضروری

من اگر هلاک گردم، تو چه التفات داری؟که ز غفلتِ جوانی به کرشمهٔ غروری

نه خیال بر دو چشمم، نه یکی هزار منّتکه تواَم ز دولتِ او شب و روز در حضوری

چمن اینچنین نخندد، تو مگر بهشت و باغیبشر اینچنین نباشد، تو مگر پری و حوری

گذری اگر توانی به بهارِ عاشقان کنکه ز اشکِ من به صحرا همه لاله است و سوری

به شبِ فراق خسرو چو چراغ سوخت آخرشبش ار چه تیره‌تر شد، به چراغ از تو نوری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق دوری و فراق و عشق اشاره دارد. شاعر از مشکلات ناشی از جدایی و غم عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که حتی اگر دوری شب و روز هم وجود داشته باشد، او همچنان در انتظار وصال معشوق است. او به خرابه‌های یادآوری و حزن عشق می‌رود و از دوری می‌سوزد. شاعر همچنین به بی‌توجهی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر هلاک شود، معشوق اهمیتی نمی‌دهد. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که به نزد عاشقان بیاید و به تصویر زیبایی از عشق و آرزوهایش اشاره می‌کند، در حالی که شب فراقش مملو از تاریکی است، اما نوری از معشوق او را راهنمایی می‌کند.