شمارهٔ ۱۸۴۳

وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)قافیه: انکردی۷ بیت

چه شدت که از کرشمه نظری به ما نکردی؟سخنی برون ندادی، شکری عطا نکردی

چو گیا به خاک سودم سر خود به زیر پایتتو چو باد برنگشتی، مدد گیا نکردی

به دلم چه خانه سازی که هزار خانه داردز هزار تیر مژگان چو یکی خطا نکردی

ز طواف کعبه خود چه دوانیم به کعبه؟ز هزار حاجت من چو یکی روا نکردی

همه عمر وعده کردی، طمع وفا نکردمکه چو عمر بیوفایی سزد، ار وفا نکردی

تو ز حال من چه دانی که به خون چگونه غرقمچو در این محیط هامون گهی آشنا نکردی

بکن، ای دو دیده، گر چه سر مردمی ندارینظری به حال خسرو چو به کار ما نکردی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت از بی‌توجهی و بی‌اعتنایی محبوبش گلایه می‌کند. او احساس می‌کند که محبوب از او فاصله گرفته و دردی عمیق را در دل دارد، در حالی که هیچ کمکی از جانب محبوب نمی‌بیند. شاعر به بی‌وفایی و وعده‌هایی که هیچ‌گاه عملی نشده‌اند اشاره می‌کند و حس می‌کند که هیچ‌یک از نیازهایش برآورده نشده است. او به مظلومیت و تنهایی‌اش پرداخته و در نهایت از محبوب می‌خواهد که نگاهی به حال او بیفکند، حتی اگر در واقع حسی به او ندارد.