شمارهٔ ۱۸۲۸

وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)قافیه: ینکهمیروی۶ بیت

قصد که داری، ای پسر، باز چنین که می رویکآفت و فتنه نوی در دل و دین که می روی

باز دگر بلای جان آمد و تا گرفت خونتا به تو افتدش نظر، مست چنین که می روی

غمزه بس است قتل را، تیر و کمان چه می بری؟غصه همی کشد مرا، زین به کمین که می روی

گر چه نمی کشی مرا، هم نفسی ز پا نشینبر من خسته جان و دل از نو همین که می روی

می روی اندرون جان ور به دروغ گویمتسر بشکاف، جان بکن، نیک ببین که می روی

خلق نداند اینکه هست از پی فتنه رفتنتخسرو اگر نمی شود بر سر این که می روی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زبانی شاعرانه به موضوع عشق و عذاب‌های آن می‌پردازد. شاعر به جوانی اشاره می‌کند که با رفتارش عواقب ناگواری را برای دل و دین خود به همراه می‌آورد. او از بلای جان و جنون عشق صحبت می‌کند و از غم و غصه‌ای که حاصل این عشق است، گلایه دارد. هرچند ممکن است عاشق نتواند معشوق را بکشد، اما تأثیرات عاطفی عمیق و دردناک این عشق بر او مشهود است. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که شاید دیگران نتوانند عمق این مشکلات را درک کنند، اما او به خوبی می‌داند که چه دشواری‌هایی در این مسیر وجود دارد.