شمارهٔ ۱۸۱۹
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: اهی۶ بیت
ای آنکه تمام هم چو ماهیبا زلف چو چتر پادشاهی
مردم ز برای نقش و زلفتاز دیده برون کشد سیاهی
گر خط سیاه خود ببینیبر مشک دهی به خون گواهی
ای زلف ترت مراغه کردهبر روی تو چون در آب ماهی
آخر چه شود گر از لب خویشیک بوسه برای من بخواهی
از خسرو خسته رو بگردانزان رو که تمام همچو ماهی