شمارهٔ ۱۸۰۶
ز رحمت چشم بر چاکر ندارینداری رحمت، ای کافر، نداری
دلم بردی و خوشتر آنکه گر منبگویم بیدلم، باور نداری
مگو در من مبین، در دیگران بینکه مثل خویش در کشور نداری
به پشت پای خود بنگر که وقت استاز این آیینه بهتر نداری
کله را کج منه چندین بر آن سرکه تا با ما کجی در سر نداری
بخور خون دل و دیده مکن، ای آبنه خون من که خواب و خور نداری
چودل برداشتن اندیشه ات بودچرا سنگی به کشتن برنداری؟
حدیث خسرو اندر گوش می کنز بهر گوش اگر گوهر نداری