شمارهٔ ۱۸۰۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ینتوکردی۹ بیت

چنین کان خنده شیرین تو کردیهلاک عاشقان آیین تو کردی

جفا می کرد بر من خود زمانهبلای عشق تا شد، این تو کردی

نکردی رد سؤال بوسه هرگزگدایی بر دلم شیرین تو کردی

ترا من دل سپردم، لیک جایشدر آن گیسوی چین بر چین تو کردی

نه مرد عشق بودم من، ولیکنمگس را طعمه شاهین تو کردی

مبادا نام غم هرگز بر آن دلمرا گر چه چنین غمگین تو کردی

مرا این ماجرای دیده با تستچنینم بیدل و بی دین تو کردی

تو خوبان را نمودی پیشم، ای چشمستم بر جان من چندین تو کردی

نگفتم بد ترا، ای عشق، هرگزکه قصد خسرو مسکین تو کردی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و عشق شاعر می‌پردازد. شاعر از تأثیر خنده و زیبایی معشوقش سخن می‌گوید که او را دچار عاشقانه‌ای عمیق کرده است. او بیان می‌کند که زمانه به او جفا کرده و بلای عشق بر او نازل شده است. عشق او به معشوق، او را گدایی احساسات کرده و در عین حال گیسوان معشوق را نماد تسلط بر دلش می‌داند. شاعر اذعان می‌کند که هرچند در ابتدا خود را مرد عشق نمی‌دانسته، اما معشوق او را به دام انداخته است. او آرزو کرده که دیگر غم را احساس نکند، حتی اگر غمگین باشد. در نهایت، او به عشق خود هیچ بدی نمی‌گوید، بلکه به احساساتش پرداخته و از تأثیر عمیق معشوق بر زندگی‌اش می‌گوید.