شمارهٔ ۱۷۸۱

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ارنهای۷ بیت

ای که در هیچ غمی با دل من یار نه ایسوی من بین، اگر اندر سر آزار نه ای

از تو هر روز گرفتار بلایی گردمتو چه دانی که در این روز گرفتار نه ای؟

هر شب از ناله من خواب نیاید کس راخفته ای تو که در این واقعه بیدار نه ای

با من خسته کم رویم ز تو در دیوارستمی کن آخر سخنی، صورت دیوار نه ای

نار دانی ز دو لب بر من بیمار فرستشکر آن را که چو من در هم و بیمار نه ای

از برای دل من جان من امروز ببرگر چه عهدی ست به دنباله این کار نه ای

یار بنشست مرا در دل و من می دانم و اوخسروا، خیز که تو محرم اسرار نه ای

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساس درد و تنهایی خود اشاره می‌کند و از محبوبش می‌خواهد که به حال او توجه کند. او در غم و رنجی عمیق فرو رفته و حس می‌کند که محبوبش از حال او خبر ندارد. شاعر شب‌ها با ناله‌هایش خواب را از همه گرفته و احساس می‌کند که محبوبش در بی‌خبری به سر می‌برد. همچنین، او از عوض شدن حالش و ضعفش سخن می‌گوید و از محبوبش می‌خواهد که از او دلجویی کند، چرا که او در وضعیت ناگواری به سر می‌برد. شاعر در نهایت از محبوبش می‌خواهد که نسبت به او متوجه باشد و به اسرار دلش پی ببرد.