شمارهٔ ۱۶۸۴
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: یتو۷ بیت
ای خرد مست لعل چون می توما ز آزاده ابروی خوی تو
می مرا ده که لب به گوش برمبس که مستم ز لعل چون می تو
چون کنی وعده، باز گویی «کی »من به صد جان غلام آن کی تو
چون غمت بکشدم، بگویی «هی »روح بخشد به تن همان می تو
گوییم مردن تو از پی کیستهم به جان و سر تو از پی تو
گفتم از تو حیات دارم، گفت«تو نگر و آن حیات لاشی تو»
خسروا، چون سزای سوختنیمهربانی ست شعله بر نی تو