شمارهٔ ۱۶۷۵

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انتو۷ بیت

خون گریم ار چه از ستم بیکران توهم خاک روبم از مژه بر آستان تو

بسیار آبگینه دلها شکسته ایزین جرم سنگ شد دل نامهربان تو

جان رفت و نه وصال توام شد نه عیش خوشنه من از آن خویش شدم نه از آن تو

در دل که شب جفای تو می گشت تا به روزگفتم که، ای تو، در دل من، گفت، جان تو

ابرو ترش مکن که شود کشته عالمیزین چاشنی که می نگرم در کمان تو

از تنگی دهان توام دست کی دهدروزی من چو تنگ تر است از دهان تو

گفتی که خسرو آن من است این چه دولت استیعنی منم که می گذرم بر زبان تو

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق و درد ناشی از ظلم و بی‌مهری محبوب را بیان می‌کند. او به وضعیت ناگوار خود اشاره می‌کند که اگرچه خون دل می‌خورد، اما همچنان به محبوبش وفادار است. شاعر از دل شکسته‌اش و سنگدلی معشوق سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که نه تنها به وصال محبوب نرسیده، بلکه از عیش و لذت نیز محروم شده است. او در این میان از دوری و جفای محبوبش شکایت می‌کند و نگران عواقب عدم توجه معشوق به احساساتش است. در نهایت، به نوعی از ماهیت ارتباط خود با محبوب اشاره می‌کند و تعبیر می‌کند که خود را در دل او حس می‌کند و می‌گوید که محبوب، مالک قلب اوست.