شمارهٔ ۱۶۶۱

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)قافیه: ارتو۹ بیت

ای زندگانی بخش من لعل شکر گفتار تودر آرزوی مردنم از حسرت دیدار تو

گر شهد بینم در زبان یا آب حیوان در دهانتحقیق می دانم که آن نبود به جز گفتار تو

معذوری ار زلف سیه پوشی به روی همچو مهسیری ندارد هیچگه چون دیده از دیدار تو

گر خود ترا زین چشم تر دشواری آید در نظربیرون کشم دیده ز سر آسان کنم دشوار تو

زین پس به خوبان ننگرم، در کوی ایشان نگذرمگر هیچ، یک ره جان برم از غمزه خونخوار تو

خواهی نمک زن ریش را، خواهی بکش درویش راهر خون که باشد خویش را بر بسته ام دربار تو

در کوی تو بر هر دری افتاده می بینم سریاین نیست کار دیگری جز کار تو، جز کار تو

چون غم به گفتار آورم یا دیده در کار آورمچون رو به دیوار آورم باری بود دیوار تو

خواهی که بهر خنده‌ای پیش افگنی افگنده ایاینک چو خسرو بنده ای او بندهٔ دیدار تو

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عشق و تمایل به دیدار معشوق پرداخته است. شاعر به زیبایی‌های گفتار و حال معشوق اشاره می‌کند و از حسرت و آرزو برای دیدار او صحبت می‌کند. او تأکید دارد که هیچ چیز نمی‌تواند جایگزین معشوق شود، حتی شیرینی‌های زندگی. شاعر از بی‌تابی و دشواری‌های عاشقانه می‌گوید و نشان می‌دهد که حتی اگر با مشکلاتی روبرو شود، باز هم به عشق و وفاداری خود ادامه می‌دهد. او می‌گوید که همه چیز به معشوق برمی‌گردد و در نهایت، عشق به معشوق او را به سمت خود می‌کشاند.