شمارهٔ ۱۶۴۱
امروز به نظاره آن سرو خرامانبس عاقل و هشیار که شد بی سر و سامان
جانم شده گمراه و به دل مانده خیالیزان سرو که می رفت به صد ناز خرامان
ای بی خبر، از حال چه گویم به تو این حالدانی که ندانند غم سوخته خامان
از چشم غلامان چونه ای هیچ گهی دورخواهم که ببوسم به هوس چشم غلامان
گر پیش تو لافد مه کامل، نپذیرددعوی تمامی کس ازین نیم تمامان
از بوی خط و زلف تو بس جا که رود بادگر وام کند مشکی ازان غالیه دامان
خسرو چه دری جامه، چو فرهاد شو از عشقکز ناله کسی را فگند چاک به دامان